ONZE HOOFDSPONSORS

Maandag 26 Oktober 2009 at 6:51 pm

Eerbetoon MLC

Zondag 25 Oktober 2009 at 10:26 pm Sinds enige weken rijdt het Sunriders team rond in een zéér herkenbaar en fantastisch tenue.

Een nieuw fiets tenue, shirt en broek. Het ontwerp van Mario knalt er af, en dat zal hem goed doen. Op de borst van het shirt dragen wij het eerbetoon aan onze grondlegger en enthousiaste club Keizer, Mario LC. Daarnaast sieren de nodige ondersteunende sponsors de kleding, wat het geheel een bijna professionele indruk geeft. Hierin wilde iedereen graag even poseren.

Het rijden in de groep met deze outfit trekt flink wat aandacht, de shirts zijn goed herkenbaar en bleken ook vandaag, 25 oktober, echte koppendraaiers. Overigens heeft het publiek alle kans om onze shirts langs de route in alle rust te bekijken: in de korte periode dat het tenue wordt gedragen valt de ene lekke band na de andere. Ook breken ventielen 'spontaan' af. Soms al na 200 of 400 meter na de start. Er mogen daarom additionele shirt-sponsors worden geworven en opgenomen, voor onder meer (binnen)banden, latex handschoenen, slagroomspuit capsules en fietspompjes.
Van de mannen heb ik onlangs een nieuwe kans gekregen en rijd ik weer mee in de groep. Na een wat moeilijke tijd waarin ik veel nadacht of ik wel wilde blijven fietsen - in combinatie met de nodige tijd voor tennis - heb ik besloten om me weer bij de groep aan te sluiten. Marcel had voor vandaag een ronde Oostknollendam-Wormer uitgestippeld. De zon brak zoals gewoonlijk steeds vaker door. Maar meer wind (kracht 4-5) hadden we volgens mij op een andere route niet kunnen vangen. Heb mijn ontbijt tijdens deze 45 kilometers minimaal twee keer opnieuw mogen genieten. Maar dat ligt voor 99% aan de nog ontbrekende fietsconditie. It's good to be back!

Erik E

Gentlemencourse bij DTS 11 oktober 2009

Zondag 25 Oktober 2009 at 8:14 pm Hallo mannen ,
hier eindelijk het verslag van de gentlemencourse bij DTS afgelopen 11 oktober.
We , Marcel Wim en Jan , vertrokken om 10.00 uur vanaf het Kerkplein richting DTS.
Er deden ook nog rijders van de andere zondag-ochtend groepen mee.
De weersverwachting was niet zo gunstig ( veel wind en regen ! ) maar gelukkig begon het pas na de cours te regenen .
Marcel had de avond tevoren een feestje gehad van de brandweer en was niet in supervorm maar deed toch mee !
Vanaf 11:00 uur ging er om de minuut een koppel van start.
Jan reed met zijn zwager Gerard Veenhoven en zij waren koppel nr 46 , Marcel en Wim nr. 53
Juliette reed ook mee samen met Peter Goede , koppel nr 41
In totaal reden er 91 koppels mee.

De route liep vanaf het DTS-terrein de Zuiderweg op en dan onder de A7 door , na ong. 8 km dezelfde weg weer terug. Juist op de terugweg was er erg veel hinder van de stevige wind. Marcel kon de kop niet meer overnemen met zoveel wind tegen dus deed Wim dat en als die eenmaal aan het trappen is dan dendert hij gewoon door ! Ook Gerard en Jan hadden het zwaar op de terugweg. Jan had bijna de start gemist vanwege een sanitaire stop maar was gelukkig nog net op tijd !

Al met al was het een leuke dag , jammer dat er niet veel Sunriders meededen. Het is zeker voor herhaling vatbaar dus volgend jaar allemaal ?
Het is een leuke competitie , ook onderling.
De uiteindelijke winnaars zijn een vader en zoon van , jawel, 74 en 52 jaar ! Echt klasse.
Als afsluiting was er in de kantine van DTS de prijsuitreiking en na een broodje kroket en een kop koffie zijn we weer naar huis gefietst.
Op de website van DTS is de gehele uitslag te lezen en je kunt er ook nog foto's van de start zien.

www.wielrennen-zaanstreek.nl/

Jan Onrust

WIM, MARCEL EN ERIK GAAN VREEMD (VOOR EEN KEER)

Donderdag 08 Oktober 2009 at 11:02 pm

Dat klopt en ze zijn er ook open over!. De grote vraag is uiteraard (Dames en toch ook Heren): "is het voor herhaling vatbaar?"

Afwijken van het bekende/het routinematige/de sleur/de herhaling spreekt ongetwijfeld tot ieders verbeelding en zeker tot de verbeelding van echte mannen (een categorie waar de Sunriders toch zeker de lijst van aanvoeren). Iedereen vraagt zich wel eens af hoe het zou zijn om vreemd te gaan. Voor ons (Wim, Marcel en ondergetekende) is het inmiddels geen vraag meer. Hoe was het dan, zul je je afvragen. Daar kunnen we kort over zijn: het is spannend, onverwacht, soms wild, zo nu en dan gevaarlijk, uitermate inspannend en achteraf zeer bevredigend:

MOUTAINBIKEN IS COOL!!!

Het is totaal anders dan wielrennen; andere vaardigheden komen hier absoluut aan te pas: "gewoon trappen..." is niet voldoende. Snel reageren en het vermijden van obstakels is cruciaal en vergt enorm veel van je concentratievermogen.

Afgelopen zondag zijn we bij de opening van het nieuwe MTB parcour in het Twiske geweest. Als onderdeel van de opening kunnen iedere geinteresseerde op een gratis ter beschikking gestelde MTB en onder deskundige begeleiding het parcour inwijden. De organisatie was absoluut fantastisch: we hadden de beschikking over hagelnieuwe mountainbikes en hebben onder de deskundige begeleiding van Martin het parcour 2x gereden.














Het parcour in het Twiske bestaat uit 2 onderdelen: een route bij de zandberg met steile afdalingen, onmogelijke bochten en steile hellingen, en een route bij de Smaal waar de rit kronkelend door het bos loopt en waar het vrijwel onmogelijk is om de bomen te ontwijken. Het eerste rondje was het meest inspannend maar hierna waren we al snel gewend en kregen we de smaak te pakken. Na begonnen te zijn met 2 rondjes op het parcour bij de Smaal hebben we vervolgens nog 2 rondjes op het parcour bij de zandberg gedaan. Hier hebben we ook de officieele opening van het parcour bijgewoond en gekeken naar een demonstratie 'kunstfietsen'. Ook de catering was goed verzorgd: gratis fris en vlaai. Naast uitstekende fietsen, een prachtig parcour, uitmuntende begeleiding, goede catering en goed gezelschap was het weer ook prachtig. Kortom meer dan genoeg ingredienten voor een fantastische ervaring/dag.

Om kort te gaan: vreemd gaan is geweldig en om dat zo te houden moet je het gewoon niet te vaak doen; volgende week gaan we weer GEWOON TRAPPEN!

Erik

Dam tot Dam FietsClassic 2009

Vrijdag 02 Oktober 2009 at 10:52 pm

(meer)

Ronde van Midden-Nederland

Zaterdag 05 September 2009 at 3:58 pm

zondag 30 augustus 2009

Vandaag hadden de Sunriders een uitje. De reis ging naar de Utrechtse Heuvelrug om daar de tourversie van de Ronde van Midden-Nederland te fietsen. Om acht uur in de morgen verzamelden Herman, Joop, Marcel, Joep, Peter en Wim zich op het andere plein in Oostzaan. Vijf Sunriders in vrijetijdskleren en Peter in tenue stonden daar onder een blauwe windstille hemel en togen vervolgens in colonne vanaf de Zaanstraak naar Utrecht alwaar de start was. Bij de universiteit van Utrecht aangekomen konden we goed de auto kwijt en ons achter de auto omkleden. Peter heeft een kwartiertje staan stokstaarten in het heerlijke zonnetje voordat de rest zover was. Na het inschrijven gingen we op weg.

We fietsen eigenlijk gelijk al de groene stadsrand van Utrecht in. Via de bekende Bilt komen we op de waterlinieroute. Vanaf deze route rijden we bij Bilthoven de bossen in. Het zonnetje schijnt speels door de bomen en daardoor duurt het even voordat we door krijgen dat we langzaam aan omhoog fietsen. Eerst wordt nog gedacht dat een rem aanloopt of dat een band zacht is of misschien is het asfalt wat zacht... maar nee, dit is het voor ons onbekende valse plat. In onze watergepaste polders komen we dit namelijk niet vaak tegen.

Na een stevige klim bij Austerlitz komen we bij de eerste stempelpost.

Na deze gezellig drukke babbelplaats gaan we via een 80 cm breed paadje langs de A12 omhoog. Onderweg komen we wandelaars tegen en ook nog een aantal tegenliggers. Het is een uitdagend technisch stukje route waar je goed je ogen moet gebruiken. Het wordt beloond met een prachtig uitzicht over de A12 met een meertje erlangs. Ook de steile weg naar beneden kent een aantal scherpe bochten. Hierna voeren de Sunriders een groot peloton aan met een zeer hoge snelheid. Dit peloton valt uit elkaar bij de klim van de Ruiterberg. Iedereen gaat hier met een eigen tempo tegenop. In twee groepen fietsen we na de top via een slingerend fietspad naar beneden en na elkaar weer te hebben gevonden fietsen we gezamenlijk weer het bos uit.

De zon is verdwenen als we bij Wijk bij Duurstede aankomen. De temperatuur is ook al flink gedaald maar we besluiten toch even een terasje te pakken voor de gebruikelijke bak koffie met appeltaart, of in dit geval een tosti. Na weer op de fiets te zijn geklommen (Joop twee keer...) merken we dat het behoorlijk is afgekoeld en dat de wind is aangetrokken. Wim is maar wat blij met zijn lange mouwen. Vanaf Wijk bij Duurstede is het tegen de wind in trappen langs de rivier de Lek. Zo'n dertig kilometer over de Lekdijk naar Nieuwegein is afzien. Ook voor Joep die wat doping nodig heeft van dr.Herman. Na een paar minuten rust gaan we weer in formatie verder richting Utrecht. We komen weer op de waterlinieroute en rijden langs een aantal forten. De rit eindigt op de Maliebaan in hartje Utrecht waar we bij de finish worden getrakteerd op een Pimskoekje en een sportdrankje.

Vanaf de Finish worden we weer naar de Universiteit geleid waar het allemaal begon. Daar aangekomen en met 113 km op de teller van Peter, treffen we een lege boel aan. De organisatie had al ingepakt en we konden naar de medaille fluiten. Joop was daar niet rouwig om want die was volgens eigen zegge toch de kliko ingegaan. Na ons weer te hebben ontdaan van het fietstenue (behalve Peter) zijn we weer op weg gegaan naar het Oostzaansche land. Marcel, Wim en Peter zijn nog even meegeweest naar het Vinkennest van Joep voor een gastvrije borrel en hapje. We waren het er allemaal over eens: het was een mooie tocht en dit moeten we vaker doen.

Sunriders doen Egmond aan Zee aan. 05-07-2009.

Zaterdag 11 Juli 2009 at 6:09 pm Eindelijk na maanden zeuren van Peter gingen we dan een keer door de Kennemerduinen naar het gerieflijke Egmond aan Zee.

Om even voor negen kwamen we een voor een aandruppelen op het kerkplein in Oostzaan.
Toen de klok begon te slaan vertelde Peter dat Marco Staal de vrijdag daarvoor beloofd had om weer een keer mee te fietsen met de Sunriders maar dat hij pas op de negende slag van de kerkklok zou arriveren en wel hoor, op de vijfde slag kwam hij om de hoek van de Kerkstraat en op de negende arriveerde hij. Dat noem ik nog eens: "je aan je afspraak houden".

Na een rustige start belandden we op de Communicatieweg en al gauw liep het tempo op tot boven de 30 km/u. wat voor sommigen van ons iets te snel was en voor anderen weer iets te langzaam, waardoor Peter, die de kop moest nemen (omdat het zijn ritje was) behoorlijk in een crisis kwam te zitten. Maar goed, zo kwamen we via een prachtige rit door de Kennemerduinen, waar ik een hoop oooh's en aaaahh's van bewondering voor de prachtige natuur hoorde, aan in Egmond aan Zee met een gem. snelheid van maar liefst 28 km/u.


Na de koffie het dorp weer uit, via een klein maar geniepig klimmetje de duinen weer in, om via een iets andere route uiteindelijk weer op de Communicatieweg uit te komen en richting huis te rijden.

Ter hoogte van Westerkoog namen de Zaandammers en Koogers afscheid van de Oostzaaners en ging een ieder zijn eigen weg naar huis.

Mannen , ik heb genoten van deze rit. Ik kwam met 75 km op de teller en een gem. van 27 en nog wat thuis met een voldaan gevoel.
Ik hoop jullie ook.

Groeten van mij en allemaal een heel goede vakantie toe gewenst.

Peter

-In Memoriam-

Zondag 14 Juni 2009 at 9:57 pm

-In Memoriam-

Mario

Zondag 14 juni bereikte ons het droevige nieuws dat de grondlegger van de Sunriders - en van deze site - na een moedige maar erg eenzijdige strijd is overleden.

Mario wilde lange tijd nog zoveel dingen, maar kon niet meer. Als mede Sunriders hebben een aantal van ons Mario regelmatig updates gegeven en andere verhalen verteld. Soms begonnen zijn ogen dan weer te glimmen, net zoals op die momenten dat wij weer eens met veel moeite in zijn wiel probeerden te blijven en hij omkeek.

Ik weet zeker dat ik namens ons allen spreek, als ik zeg dat Mario veel kleur gaf aan onze vele ritten, om zijn humor, zijn streken en zijn wil om vooraan te rijden.

Mario, het ga je goed vriend.

Waar je ook bent: hopelijk zijn er mooie paden en zit je al weer op de fiets...

Tot later.

De Sunriders

24 mei 2009 ‘Eerst het kopje en dan een bakkie’

Zaterdag 30 Mei 2009 at 6:00 pm Op mijn verzoek stond het kopje Bloemendaal voor deze dag op het programma. 09.00 uur vertrek vanaf kerkplein Oostzaan, Marcel, Edwin,Peter,Jan, Julliet, Herman en Joop. Omdat de klep van pontje Buitenhuizen om 09.40 uur sluit, had Peter er flink de vaart in. Peter komt weer op zijn oude niveau. Ruim op tijd aanwezig voor de pont sloot ook Eef, de broer van Joop, zich bij ons aan. Eef de Beverwijkse superknecht bleek een welkome versterking voor ons peloton. Wind vol op de kop en stampen maar. Via de ruïne van Brederode en talloze koffie gelegenheden later, waar niet werd gestopt, bereiken wij de voet van het kopje van Bloemendaal. Eerst het ‘kopje’ en dan een bakkie’. In de aanloop van deze klim werden de Sunriders wat onrustig, posities werden ingenomen en na veel gekraak en geratel werd het juiste verzet gevonden. Er werd nog geroepen niet te zwaar, maar ja wat is zwaar ? Nou zwaar was het, en dan sommige nog een extra klimmetje terwijl de rest voor een bakkie en het appelgebak kozen. Hoezo ambitieus ?

Na de koffie was het de bedoeling om via de pont Velsen het kanaal over te steken. Helaas vertrok deze eerder dan onze aankomst. Eef een bekende in deze regio opperde de sluizen te nemen, wel even extra kilometers maar qua tijd net zo snel als het wachten voor de pont. Met het ‘kopje’ en een bakkie achter de kiezen was niets ons te veel. Vol de wind vanuit zee waaierde wij over het grootste sluizencomplex van Nederland, Europa of misschien de Wereld. ( wie weet het juiste antwoord ?)De foto is het bewijs dat wij daar waren.

Eef verlaat de groep in zijn woonplaats Beverwijk. Ik sprak hem nog onlangs hij gaat zeker weer een keer met de Sunriders op pad. Met een stevige bries in de rug via Velsen en Beverwijk richting pontje Buitenhuizen. Daar gingen Peter en Edwin hun eigen weg. De rest van de groep knalde via de Westzaanerdijk richting Oostzaan.
Al met al een mooie tocht waarbij alle facetten van het fietsen: kopwerk, knechten, demarreren, klimmen, waaieren en het uit de broek laten hangen aan bod zijn gekomen. Ook de zorg voor elkaar, logisch voor Sunriders, een vermelding waard.

Volgende week ben ik niet aanwezig wegens trainingskamp in Egypte, Turkije, Griekenland of Spanje. Ik demarreer nl. daar waar de kansen liggen, ik kan het jullie ook aanbevelen.

Joop

21 mei 2009 Sunriders fietsen de Jan en Jolanthe classic

Dinsdag 26 Mei 2009 at 10:48 pm

De Sunriders fietsen normaliter ook op donderdagavond. Onze kopman Marcel nodigde ons uit om dit te verplaatsen naar donderdagochtend omdat het hemelvaartsdag betreft. 09.00 vertrokken wij voor een tocht dat later de Jan en Jolanthe classic bleek te zijn. Via de wegen in het mooie Noord-Hollandse landschap arriveerden Peter, Willem(maatje van Peter), Julliet, Jan, Marcel en Joop op de “Dijk” in Vollendam Onder het genot van koffie en appeltaart, slagroom naast het gebak alstublieft, kregen wij het laatste nieuws van de uitbater. Jan is al gesignaleerd met een ander.Voor diegene die dit nieuws niet hebben meegekregen of interesseert, waaronder ikzelf; Jan en Jolante zijn uit elkaar. De volgende dag was dit bericht prominent in het nieuws. Oud nieuws voor de Sunriders.
Tijdens de koffie werden de mogelijke tochten en wedstrijden doorgenomen. Onze Jan gaat ons nog nader informeren over de DTS activiteiten. Ook werden wij even wit om de neus toen Julliet, 15 lentes jong, haar wedstrijden nu met een gemiddelde van 35 km/u moet gaan rijden. Onze mannen vroegen nog of dat voor de wind betreft. Nee natuurlijk niet antwoordde Julliet en volgend jaar moet ik naar een gemiddelde van 40 km/u. Vanaf dit moment zeg ik U tegen Julliet. Na de koffie met gebak hebben we even een omloop in het dorp gemaakt Jolante, haar moeder noch Jan stonden tussen het publiek. Ook Albert Verlinden en Joop van Privé zijn niet gesignaleerd.
Van de rest van deze tocht is mij weinig bij gebleven, die scheiding speelde constant door mijn kop. Ik weet nog wel dat het heerlijk weer was, en dat ik zo rond 12.00 weer op het kerkplein in Oostzaan stond. ’s Middags realiseerde ik mij dat ik weer met een fijn stel mensen op pad ben geweest.
De rest van de dag was ik enigszins afwezig. Jacqueline vroeg mij nog wel is er iets Joop ?, ik antwoordde haar nee Jolanthe zou er iets moeten zijn dan. Ik wist niet dat een classic zo’n impact kon hebben. Marcel bedankt !!.

Joop