Ronde van Midden-Nederland
Zaterdag 05 September 2009 at 3:58 pm
zondag 30 augustus 2009
Vandaag hadden de Sunriders een uitje. De reis ging naar de Utrechtse Heuvelrug om daar de tourversie van de Ronde van Midden-Nederland te fietsen. Om acht uur in de morgen verzamelden Herman, Joop, Marcel, Joep, Peter en Wim zich op het andere plein in Oostzaan. Vijf Sunriders in vrijetijdskleren en Peter in tenue stonden daar onder een blauwe windstille hemel en togen vervolgens in colonne vanaf de Zaanstraak naar Utrecht alwaar de start was. Bij de universiteit van Utrecht aangekomen konden we goed de auto kwijt en ons achter de auto omkleden. Peter heeft een kwartiertje staan stokstaarten in het heerlijke zonnetje voordat de rest zover was. Na het inschrijven gingen we op weg.
We fietsen eigenlijk gelijk al de groene stadsrand van Utrecht in. Via de bekende Bilt komen we op de waterlinieroute. Vanaf deze route rijden we bij Bilthoven de bossen in. Het zonnetje schijnt speels door de bomen en daardoor duurt het even voordat we door krijgen dat we langzaam aan omhoog fietsen. Eerst wordt nog gedacht dat een rem aanloopt of dat een band zacht is of misschien is het asfalt wat zacht... maar nee, dit is het voor ons onbekende valse plat. In onze watergepaste polders komen we dit namelijk niet vaak tegen.
Na een stevige klim bij Austerlitz komen we bij de eerste stempelpost.
Na deze gezellig drukke babbelplaats gaan we via een 80 cm breed paadje langs de A12 omhoog. Onderweg komen we wandelaars tegen en ook nog een aantal tegenliggers. Het is een uitdagend technisch stukje route waar je goed je ogen moet gebruiken. Het wordt beloond met een prachtig uitzicht over de A12 met een meertje erlangs. Ook de steile weg naar beneden kent een aantal scherpe bochten. Hierna voeren de Sunriders een groot peloton aan met een zeer hoge snelheid. Dit peloton valt uit elkaar bij de klim van de Ruiterberg. Iedereen gaat hier met een eigen tempo tegenop. In twee groepen fietsen we na de top via een slingerend fietspad naar beneden en na elkaar weer te hebben gevonden fietsen we gezamenlijk weer het bos uit.
De zon is verdwenen als we bij Wijk bij Duurstede aankomen. De temperatuur is ook al flink gedaald maar we besluiten toch even een terasje te pakken voor de gebruikelijke bak koffie met appeltaart, of in dit geval een tosti. Na weer op de fiets te zijn geklommen (Joop twee keer...) merken we dat het behoorlijk is afgekoeld en dat de wind is aangetrokken. Wim is maar wat blij met zijn lange mouwen. Vanaf Wijk bij Duurstede is het tegen de wind in trappen langs de rivier de Lek. Zo'n dertig kilometer over de Lekdijk naar Nieuwegein is afzien. Ook voor Joep die wat doping nodig heeft van dr.Herman. Na een paar minuten rust gaan we weer in formatie verder richting Utrecht. We komen weer op de waterlinieroute en rijden langs een aantal forten. De rit eindigt op de Maliebaan in hartje Utrecht waar we bij de finish worden getrakteerd op een Pimskoekje en een sportdrankje.
Vanaf de Finish worden we weer naar de Universiteit geleid waar het allemaal begon. Daar aangekomen en met 113 km op de teller van Peter, treffen we een lege boel aan. De organisatie had al ingepakt en we konden naar de medaille fluiten. Joop was daar niet rouwig om want die was volgens eigen zegge toch de kliko ingegaan. Na ons weer te hebben ontdaan van het fietstenue (behalve Peter) zijn we weer op weg gegaan naar het Oostzaansche land. Marcel, Wim en Peter zijn nog even meegeweest naar het Vinkennest van Joep voor een gastvrije borrel en hapje. We waren het er allemaal over eens: het was een mooie tocht en dit moeten we vaker doen.
