« Lekke band | Home | Opening wielerseizoen… »

Het hele verhaal van de lekke band

01 03 09 - 21:30 22 februari 2009

Voor deze morgen een redelijk goede weersverwachting, beetje bewolkt, maar geen regen in de ochtend. Geen ijzelige wegen zoals twee weken eerder. Als ik aan kom rijden staan bij de kerk Marcel, Erik B, Wim en Peter al klaar. Mario is opgenomen in het ziekenhuis, Erik E is skiëen. Op het kerkplein worden we nog aangesproken door een eenzame rijder, of wij soms horen bij de groep van (de dierenarts) Van Dijk? Nee, wij zijn de Sunriders. Hij mag mee, maar wil liever nog even blijven wachten. Wij vertrekken voor een rondje Neck, over het Zuideinde, via de Oostzanerdijk, naar Landsmeer. In Landsmeer rechtsaf richting het pontje, bij het pontje linksaf langs het kanaal richting Purmerend. Wel een flinke tegenwind. Iets voor Purmerend komen we de eenzame rijder weer tegen, Jan Onrust heet hij, uit Oostzaan. Was zelf maar aan een rondje begonnen, maar gaat nu verder met ons mee. In Purmerend steken we over richting Neck. Ik moet steeds zwaarder trappen en begrijp er niets meer van. Op het bruggetje in Neck glibbert het achterwiel een beetje weg. Ik kijk eens goed en zie een heel zachte band, achter. Stoppen! De band is lek. Wat heb ik mee? Nieuwe fiets met gereedschapstasje onder het zadel, maar niets erin. Stom! Gelukkig zijn Wim en Erik B goed voorzien en duidelijk ervaren in het wisselen van een (binnen)bandje. Peter maakt foto's. In drie minuten is het gepiept. Heren bedankt! Al met al toch een flinke vertraging. We rijden weer verder uit Neck (een stuk makkelijker nu), over de lange, rechte Noorderweg weer richting 't Kalf. Bij 't Herenhuys nemen Wim en Peter afscheid. Wim had vanmorgen plechtig moeten beloven op tijd weer thuis te zijn, maar is dan toch al bijna een kwartier over zijn limiet heen. Sorry Wim. De rest rijdt door, via het Oostzanerveld richting Oostzaan. Daar steken we over, door Het Twiske, naar Het Paviljoen. Koffie/Warme chocolademelk met slagroom, appelgebak er bij. Dank je wel, Jan. We praten over de Ronde van Noord-Holland, Limburgs Mooiste en over Mario natuurlijk. Wij denken aan je, Mario, en hopen dat het toch beter met je mag gaan. Volgende week weer een nieuw rit.

Groeten, Joep