Blauwe Lus
25 10 07 - 21:31
Afgelopen dinsdag heb ik onze goede vrienden Frank en Sonja in Maastricht bezocht. Maar voordat ik in daar arriveerde kwam ik op het idee om een deel van de 'blauwe lus' met eigen ogen te aanschouwen. Ik ben meteen maar naar de hoogste bobbel gereden: de beruchte Cauberg in Valkenburg. En die is niet misselijk! Voor fietsers, waarvan ik er een paar al zwoegend naar de top tegenkwam, maar ook niet voor mijn Touran die ik een versnellingkje lager moest meegeven. Na de Cauberg heb ik nog een ander stuk van de route bekeken vlakbij Maatrischt. En ook hier wisselen het ene na het andere venijnige hellinkje elkaar af. De algehele conlusie die ik al snel trok is dat dit een tocht is die je erg serieus dient te nemen. En dat wil ik bij deze dan ook ter discussie brengen. Mijn mening is dat als we kans willen maken om deze rit te volbrengen, zonder totaal oververhit, uitgeblust, afgemat, en al schuimbekend over de finish te strompelen, we hier echt flink voor moeten trainen. En dat betekent niet het kopje van Bloemendaal een paar keer rijden. In mijn ogen zou dat bijvoorbeeld betekenen dat we dat kopje per tocht wel 5 keer of meer moeten nemen. En dan zo'n tocht misschien wel 5 tot 10 keer vóór juni 2008. De vraag is of we dat er voor over hebben en of dat realistisch is. Vergeet niet dat eeen eerder doel de ronde van NH 110km op vlak land is. Onder het motto "Doe het goed of doe het niet." moeten we die keuze dus goed overdenken.
Een alternatief zou kunnen zijn om zelf een route in Limburg te plannen die minder zwaar is. Als voorbereiding voor een echte poging voor de blauwe lus in 2009.
Overigens heb ik nog een paar foto's gemaakt van het prachtige landschap aldaar. Dat dan weer wel.
Benieuwd naar jullie reacties.
Trackback link:Zet Javascript aan om een Trackback URL te genereren