http://www.sunriders.nl/index.php Sunriders nl mariolc@wxs.nl Copyright 2009 Pivot Pivot - 1.40.4: 'Dreadwind' Mon, 26 Oct 2009 18:51:16 +0100 60 ONZE HOOFDSPONSORS http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=62 http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=62#comm

]]> 62@http://sunriders.nl/pivot/ default Mon, 26 Oct 2009 18:51:00 +0100 Eerbetoon MLC http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=61 http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=61#comm
Een nieuw fiets tenue, shirt en broek. Het ontwerp van Mario knalt er af, en dat zal hem goed doen. Op de borst van het shirt dragen wij het eerbetoon aan onze grondlegger en enthousiaste club Keizer, Mario LC. Daarnaast sieren de nodige ondersteunende sponsors de kleding, wat het geheel een bijna professionele indruk geeft. Hierin wilde iedereen graag even poseren.


Het rijden in de groep met deze outfit trekt flink wat aandacht, de shirts zijn goed herkenbaar en bleken ook vandaag, 25 oktober, echte koppendraaiers. Overigens heeft het publiek alle kans om onze shirts langs de route in alle rust te bekijken: in de korte periode dat het tenue wordt gedragen valt de ene lekke band na de andere. Ook breken ventielen 'spontaan' af. Soms al na 200 of 400 meter na de start. Er mogen daarom additionele shirt-sponsors worden geworven en opgenomen, voor onder meer (binnen)banden, latex handschoenen, slagroomspuit capsules en fietspompjes.
Van de mannen heb ik onlangs een nieuwe kans gekregen en rijd ik weer mee in de groep. Na een wat moeilijke tijd waarin ik veel nadacht of ik wel wilde blijven fietsen - in combinatie met de nodige tijd voor tennis - heb ik besloten om me weer bij de groep aan te sluiten. Marcel had voor vandaag een ronde Oostknollendam-Wormer uitgestippeld. De zon brak zoals gewoonlijk steeds vaker door. Maar meer wind (kracht 4-5) hadden we volgens mij op een andere route niet kunnen vangen. Heb mijn ontbijt tijdens deze 45 kilometers minimaal twee keer opnieuw mogen genieten. Maar dat ligt voor 99% aan de nog ontbrekende fietsconditie. It's good to be back!

Erik E ]]> 61@http://sunriders.nl/pivot/ default Sun, 25 Oct 2009 22:26:00 +0100 Gentlemencourse bij DTS 11 oktober 2009 http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=60 http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=60#comm hier eindelijk het verslag van de gentlemencourse bij DTS afgelopen 11 oktober.
We , Marcel Wim en Jan , vertrokken om 10.00 uur vanaf het Kerkplein richting DTS.
Er deden ook nog rijders van de andere zondag-ochtend groepen mee.
De weersverwachting was niet zo gunstig ( veel wind en regen ! ) maar gelukkig begon het pas na de cours te regenen .
Marcel had de avond tevoren een feestje gehad van de brandweer en was niet in supervorm maar deed toch mee !
Vanaf 11:00 uur ging er om de minuut een koppel van start.
Jan reed met zijn zwager Gerard Veenhoven en zij waren koppel nr 46 , Marcel en Wim nr. 53
Juliette reed ook mee samen met Peter Goede , koppel nr 41
In totaal reden er 91 koppels mee.



De route liep vanaf het DTS-terrein de Zuiderweg op en dan onder de A7 door , na ong. 8 km dezelfde weg weer terug. Juist op de terugweg was er erg veel hinder van de stevige wind. Marcel kon de kop niet meer overnemen met zoveel wind tegen dus deed Wim dat en als die eenmaal aan het trappen is dan dendert hij gewoon door ! Ook Gerard en Jan hadden het zwaar op de terugweg. Jan had bijna de start gemist vanwege een sanitaire stop maar was gelukkig nog net op tijd !


Al met al was het een leuke dag , jammer dat er niet veel Sunriders meededen. Het is zeker voor herhaling vatbaar dus volgend jaar allemaal ?
Het is een leuke competitie , ook onderling.
De uiteindelijke winnaars zijn een vader en zoon van , jawel, 74 en 52 jaar ! Echt klasse.
Als afsluiting was er in de kantine van DTS de prijsuitreiking en na een broodje kroket en een kop koffie zijn we weer naar huis gefietst.
Op de website van DTS is de gehele uitslag te lezen en je kunt er ook nog foto's van de start zien.

www.wielrennen-zaanstreek.nl/

Jan Onrust ]]> 60@http://sunriders.nl/pivot/ default Sun, 25 Oct 2009 20:14:00 +0100 WIM, MARCEL EN ERIK GAAN VREEMD (VOOR EEN KEER) http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=59 http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=59#comm


Dat klopt en ze zijn er ook open over!. De grote vraag is uiteraard (Dames en toch ook Heren): "is het voor herhaling vatbaar?"

Afwijken van het bekende/het routinematige/de sleur/de herhaling spreekt ongetwijfeld tot ieders verbeelding en zeker tot de verbeelding van echte mannen (een categorie waar de Sunriders toch zeker de lijst van aanvoeren). Iedereen vraagt zich wel eens af hoe het zou zijn om vreemd te gaan. Voor ons (Wim, Marcel en ondergetekende) is het inmiddels geen vraag meer. Hoe was het dan, zul je je afvragen. Daar kunnen we kort over zijn: het is spannend, onverwacht, soms wild, zo nu en dan gevaarlijk, uitermate inspannend en achteraf zeer bevredigend:

MOUTAINBIKEN IS COOL!!!

Het is totaal anders dan wielrennen; andere vaardigheden komen hier absoluut aan te pas: "gewoon trappen..." is niet voldoende. Snel reageren en het vermijden van obstakels is cruciaal en vergt enorm veel van je concentratievermogen.

Afgelopen zondag zijn we bij de opening van het nieuwe MTB parcour in het Twiske geweest. Als onderdeel van de opening kunnen iedere geinteresseerde op een gratis ter beschikking gestelde MTB en onder deskundige begeleiding het parcour inwijden. De organisatie was absoluut fantastisch: we hadden de beschikking over hagelnieuwe mountainbikes en hebben onder de deskundige begeleiding van Martin het parcour 2x gereden.














Het parcour in het Twiske bestaat uit 2 onderdelen: een route bij de zandberg met steile afdalingen, onmogelijke bochten en steile hellingen, en een route bij de Smaal waar de rit kronkelend door het bos loopt en waar het vrijwel onmogelijk is om de bomen te ontwijken. Het eerste rondje was het meest inspannend maar hierna waren we al snel gewend en kregen we de smaak te pakken. Na begonnen te zijn met 2 rondjes op het parcour bij de Smaal hebben we vervolgens nog 2 rondjes op het parcour bij de zandberg gedaan. Hier hebben we ook de officieele opening van het parcour bijgewoond en gekeken naar een demonstratie 'kunstfietsen'. Ook de catering was goed verzorgd: gratis fris en vlaai. Naast uitstekende fietsen, een prachtig parcour, uitmuntende begeleiding, goede catering en goed gezelschap was het weer ook prachtig. Kortom meer dan genoeg ingredienten voor een fantastische ervaring/dag.



Om kort te gaan: vreemd gaan is geweldig en om dat zo te houden moet je het gewoon niet te vaak doen; volgende week gaan we weer GEWOON TRAPPEN!

Erik

]]> 59@http://sunriders.nl/pivot/ default Thu, 08 Oct 2009 23:02:00 +0100 Dam tot Dam FietsClassic 2009 http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=58 http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=58#comm

Op zondag 20 september jl. is-tie gereden, de derde Dam tot Dam FietsClassic, 144 echte kilometers van de Dam in Amsterdam tot de Dam in Amsterdam. Inderdaad niet de Dam in Zaandam. Al die trimmers zouden maar in de weg lopen. Een andere route dus, door Noord-Holland, door maar liefst 11 plaatsen met een “- dam” in de naam.
Voor deze gelegenheid hadden de Sunriders zich al om half acht ‘s-morgens verzameld op het Kerkplein. Alle Sunriders? Nee, één was er niet bij. Mijn niet-aanwezigheid was de groep echter nog niet opgevallen. Dat kwam pas later, zo ongeveer ter hoogte van het AVIA-benzinestation. Marcel is toen even teruggereden om mij op te halen. Ik was - inderdaad - weer eens te laat. Dus, met enige vertraging, via de Oostzanerdijk op weg naar de pont voor de overtocht naar het Centraal Station. Langs slingers, ballonnen en spandoeken van de avond daarvoor, vanwege de Dam tot Dam by Night. Onderweg geen kip te zien, maar bij de pont was het al wel een drukte van belang, lopers en fietsers, keurig met het bordje aan het stuur. Dit vanwege de strenge regel: Geen bordje, geen toegang tot de IJ-tunnel. En dat zou erg jammer zijn, want zo’n hellinkje heb je in Noord-Holland niet veel. Vervelend ook, want het is zo’n stuk omrijden. Van de pont via de Prinsengracht naar de Dam, onderweg met commentaar van een wakkere Amsterdamse: ‘Hé sukkels, jullie rijden aan de verkeerde kant van de weg!’, terwijl wij nota bene keurig de bordjes van Le Champion volgden. Bordjes die we onderweg nog heel veel zouden zien, maar soms ook niet.
Iets na achten bereikten wij de Dam en na het afstempelen zijn wij samen, als Sunriders, vertrokken: Marcel, Wim, Erik B., Peter, Erwin, Jan, Herman en ikzelf. Een hele groep. Direct na de IJ-tunnel waren er al de sterke verhalen over hoe hard iedereen wel ging; 57, 59, net geen 60 km/h. Bij mij stond er een hoogste snelheid van 99,9 km/h, maar dat ligt meer aan de afstelling, denk ik zo. Via de Oostzanerdijk zijn we weer teruggeleid naar Oostzaan, waar wij vlak bij de verkeerskruising al een collega Dam-tot-Dammer in de kreukels zagen liggen, met politie en ambulance erbij. Iets verderop werden we opgewacht door Joop, alias Erik. B. de Tweede, om verder met ons mee te rijden. Erwin werd daar nog omver getrokken door een geel-zwarte vreemdeling, die voor de verkeersregelaar moest stoppen, zijn schoenen niet uit de clips kon krijgen en zich dus maar aan Erwin vastklampte om daarna weer heel snel door te fietsen. Toch handig voor de identificatie, dat nummerbordje van Le Champion. Via Zaandam weer verder. Ergens bij Spijkerboor heeft Erik B. afscheid genomen van de groep en van daar een om-route naar huis gekozen. Erik B. - te weinig kilometers in de benen voor een Dam tot Dam - zou maar een stukje meerijden om toch even de ervaring van de IJ-tunnel op te doen.


















De rest is in kleinere groepjes doorgereden richting Alkmaar. Bij Ranzijn was de eerste verzorgings- en controlepost, nog 100 kilometer te gaan. Daar werd - geheel in de traditie van de Sunriders - koffie met appelgebak genuttigd. Joop en Herman - als aspirant-leden minder bekend met deze traditie - zijn na het stempelen doorgereden en die hebben we de rest van de tocht dan ook niet meer gezien.

De groep is vervolgens weer gaan rijden, sommige stukken in een treintje, sommige stukken in kleinere groepjes. De ervaring van zo’n tocht is toch wel dat één enkel stoplicht of een gemist bordje, een vertraging van drie a vier minuten, een achterstand oplevert die haast niet meer is goed te maken. Dus werd er af en toe even gestopt om ‘bij’ te komen. Vanaf Schoorldam weer naar beneden, met een mooie snelheid, 35, 36 km/h, beetje wind in de rug - wat gaat trappen dan makkelijk - richting culinaire stop. De planning was zo ongeveer iets te eten in de buurt van Volendam. De vorige keer was dat aan het einde van De Dijk, bij Smit-Bokking, in het gezelschap van niemand minder dan, jawel, Yolanthe, toen nog van Jantje, maar in het vooruitzicht dat wij haar daar vrijwel zeker niet weer zouden aantreffen, werd gekozen voor een eetcafé vóór Edam ‘niet zo druk’ , eetcafé Theo. Een heel mooi plekje, dat moet worden gezegd, in het zonnetje aan het IJsselmeer. Eetcafé Theo. Na bestudering van de kaart werd eensgezind gekozen voor de uitsmijter ham-kaas à € 7,50. Tja, niet bepaald culinair hoogstaand, maar wel voedzaam en prima geschikt om de calorieën wat aan te vullen. De boodschap van Marcel dat het meisje bij het noteren van de bestelling wel niet leek te weten wat een uitsmijter ham-kaas was, had ons een waarschuwing moeten zijn. Na ruim een half uur wachten - het zij herhaald, in het zonnetje, dus wat zeuren wij eigenlijk - kwam de bestelling door. En wàt voor een! Toen Marcel vroeg: Waar is de ham-kaas? Peter vroeg: Waar is de boter? en Wim vroeg: Wat is dat groen op mijn ei? hoorden we het drietal, bij elkaar zou oud als de gemiddelde Sunriders is, elkaar nog zoiets verwijten als: ‘Ik zei het toch!’, maar veel meer kwam er niet uit. Twee droge witte boterhammen met een drooggebakken eitje met wat gras van de wallekant erop: Voila, uw uitsmijter ham-kaas à la eetcafé Theo is gereed! Toen Peter vervolgens naar aanleiding van de conditie van de witte boterhammen bij wijze van grap aan Erwin voorstelde even de datum van zijn biertje te controleren, bleek deze ruim drie maanden (!) over tijd. Een goede kandidaat dus voor een mixed-show van ‘Mijn Tent is Top’ en ‘de Smaakpolitie’. Mijn colaatje smaakte overigens prima. Er is uiteindelijk 12 euro afgerekend.


Wij zijn vervolgens - na ruim een uur - weer op weg gegaan, naar de controlepost Hemmeland bij Monnickendam en van daar uit - nog maar een klein stukje - naar Uitdam en Durgerdam. Wel een smal straatje daar en veel mensen op de been, dus moeilijk passeren en goed uitkijken. Het plan was om op de Schellingwouderbrug nog even te stoppen om alle Sunriders te verzamelen, maar vanwege de toch wel koude wind werd dat over de brug heen, aan de voet van de brug. Zoals je dat met bruggen hebt, gaan die wel eens open, zo ook de Schellingwouderbrug, maar eenmaal weer dicht, was het groepje snel weer compleet. Met zijn allen zijn wij vervolgens door Amsterdam naar de finish gereden, waar nog geprobeerd is ons samen met de medailles op één foto te krijgen.


Een mooie tocht met mooi weer en zonder kleerscheuren volbracht! Hulde aan Jan voor zijn eerste lange rit!
Wij zijn daarna teruggereden naar Oostzaan, eerst naar de pont bij het Centaal Station, die richting NDSM, maar die wilde Wim niet meenemen, dus toen maar die richting Mosplein en van daar uit verder naar huis, waar wij bij Marcel nog wat hebben nagepraat onder het genot van een hapje en een drankje. Dank je wel Marcel!




Verslag van Joep, nu dus al weer met drie xxx Dam tot Dam!


Mr. J.F.M. Vink B.V.
Doctor Scharffstraat 35
1511 VA OOSTZAAN ]]> 58@http://sunriders.nl/pivot/ default Fri, 02 Oct 2009 22:52:00 +0100 Ronde van Midden-Nederland http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=57 http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=57#comm



zondag 30 augustus 2009

Vandaag hadden de Sunriders een uitje. De reis ging naar de Utrechtse Heuvelrug om daar de tourversie van de Ronde van Midden-Nederland te fietsen. Om acht uur in de morgen verzamelden Herman, Joop, Marcel, Joep, Peter en Wim zich op het andere plein in Oostzaan. Vijf Sunriders in vrijetijdskleren en Peter in tenue stonden daar onder een blauwe windstille hemel en togen vervolgens in colonne vanaf de Zaanstraak naar Utrecht alwaar de start was. Bij de universiteit van Utrecht aangekomen konden we goed de auto kwijt en ons achter de auto omkleden. Peter heeft een kwartiertje staan stokstaarten in het heerlijke zonnetje voordat de rest zover was. Na het inschrijven gingen we op weg.

We fietsen eigenlijk gelijk al de groene stadsrand van Utrecht in. Via de bekende Bilt komen we op de waterlinieroute. Vanaf deze route rijden we bij Bilthoven de bossen in. Het zonnetje schijnt speels door de bomen en daardoor duurt het even voordat we door krijgen dat we langzaam aan omhoog fietsen. Eerst wordt nog gedacht dat een rem aanloopt of dat een band zacht is of misschien is het asfalt wat zacht... maar nee, dit is het voor ons onbekende valse plat. In onze watergepaste polders komen we dit namelijk niet vaak tegen.

Na een stevige klim bij Austerlitz komen we bij de eerste stempelpost.


Na deze gezellig drukke babbelplaats gaan we via een 80 cm breed paadje langs de A12 omhoog. Onderweg komen we wandelaars tegen en ook nog een aantal tegenliggers. Het is een uitdagend technisch stukje route waar je goed je ogen moet gebruiken. Het wordt beloond met een prachtig uitzicht over de A12 met een meertje erlangs. Ook de steile weg naar beneden kent een aantal scherpe bochten. Hierna voeren de Sunriders een groot peloton aan met een zeer hoge snelheid. Dit peloton valt uit elkaar bij de klim van de Ruiterberg. Iedereen gaat hier met een eigen tempo tegenop. In twee groepen fietsen we na de top via een slingerend fietspad naar beneden en na elkaar weer te hebben gevonden fietsen we gezamenlijk weer het bos uit.

De zon is verdwenen als we bij Wijk bij Duurstede aankomen. De temperatuur is ook al flink gedaald maar we besluiten toch even een terasje te pakken voor de gebruikelijke bak koffie met appeltaart, of in dit geval een tosti. Na weer op de fiets te zijn geklommen (Joop twee keer...) merken we dat het behoorlijk is afgekoeld en dat de wind is aangetrokken. Wim is maar wat blij met zijn lange mouwen. Vanaf Wijk bij Duurstede is het tegen de wind in trappen langs de rivier de Lek. Zo'n dertig kilometer over de Lekdijk naar Nieuwegein is afzien. Ook voor Joep die wat doping nodig heeft van dr.Herman. Na een paar minuten rust gaan we weer in formatie verder richting Utrecht. We komen weer op de waterlinieroute en rijden langs een aantal forten. De rit eindigt op de Maliebaan in hartje Utrecht waar we bij de finish worden getrakteerd op een Pimskoekje en een sportdrankje.

Vanaf de Finish worden we weer naar de Universiteit geleid waar het allemaal begon. Daar aangekomen en met 113 km op de teller van Peter, treffen we een lege boel aan. De organisatie had al ingepakt en we konden naar de medaille fluiten. Joop was daar niet rouwig om want die was volgens eigen zegge toch de kliko ingegaan. Na ons weer te hebben ontdaan van het fietstenue (behalve Peter) zijn we weer op weg gegaan naar het Oostzaansche land. Marcel, Wim en Peter zijn nog even meegeweest naar het Vinkennest van Joep voor een gastvrije borrel en hapje. We waren het er allemaal over eens: het was een mooie tocht en dit moeten we vaker doen.

]]> 57@http://sunriders.nl/pivot/ default Sat, 05 Sep 2009 15:58:00 +0100 Sunriders doen Egmond aan Zee aan. 05-07-2009. http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=56 http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=56#comm
Om even voor negen kwamen we een voor een aandruppelen op het kerkplein in Oostzaan.
Toen de klok begon te slaan vertelde Peter dat Marco Staal de vrijdag daarvoor beloofd had om weer een keer mee te fietsen met de Sunriders maar dat hij pas op de negende slag van de kerkklok zou arriveren en wel hoor, op de vijfde slag kwam hij om de hoek van de Kerkstraat en op de negende arriveerde hij. Dat noem ik nog eens: "je aan je afspraak houden".

Na een rustige start belandden we op de Communicatieweg en al gauw liep het tempo op tot boven de 30 km/u. wat voor sommigen van ons iets te snel was en voor anderen weer iets te langzaam, waardoor Peter, die de kop moest nemen (omdat het zijn ritje was) behoorlijk in een crisis kwam te zitten. Maar goed, zo kwamen we via een prachtige rit door de Kennemerduinen, waar ik een hoop oooh's en aaaahh's van bewondering voor de prachtige natuur hoorde, aan in Egmond aan Zee met een gem. snelheid van maar liefst 28 km/u.


Na de koffie het dorp weer uit, via een klein maar geniepig klimmetje de duinen weer in, om via een iets andere route uiteindelijk weer op de Communicatieweg uit te komen en richting huis te rijden.

Ter hoogte van Westerkoog namen de Zaandammers en Koogers afscheid van de Oostzaaners en ging een ieder zijn eigen weg naar huis.

Mannen , ik heb genoten van deze rit. Ik kwam met 75 km op de teller en een gem. van 27 en nog wat thuis met een voldaan gevoel.
Ik hoop jullie ook.

Groeten van mij en allemaal een heel goede vakantie toe gewenst.

Peter

]]> 56@http://sunriders.nl/pivot/ default Sat, 11 Jul 2009 18:09:00 +0100 -In Memoriam- http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=55 http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=55#comm

-In Memoriam-

Mario

Zondag 14 juni bereikte ons het droevige nieuws dat de grondlegger van de Sunriders - en van deze site - na een moedige maar erg eenzijdige strijd is overleden.


Mario wilde lange tijd nog zoveel dingen, maar kon niet meer. Als mede Sunriders hebben een aantal van ons Mario regelmatig updates gegeven en andere verhalen verteld. Soms begonnen zijn ogen dan weer te glimmen, net zoals op die momenten dat wij weer eens met veel moeite in zijn wiel probeerden te blijven en hij omkeek.

Ik weet zeker dat ik namens ons allen spreek, als ik zeg dat Mario veel kleur gaf aan onze vele ritten, om zijn humor, zijn streken en zijn wil om vooraan te rijden.

Mario, het ga je goed vriend.

Waar je ook bent: hopelijk zijn er mooie paden en zit je al weer op de fiets...

Tot later.

De Sunriders



]]> 55@http://sunriders.nl/pivot/ default Sun, 14 Jun 2009 21:57:00 +0100 24 mei 2009 ‘Eerst het kopje en dan een bakkie’ http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=54 http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=54#comm


Na de koffie was het de bedoeling om via de pont Velsen het kanaal over te steken. Helaas vertrok deze eerder dan onze aankomst. Eef een bekende in deze regio opperde de sluizen te nemen, wel even extra kilometers maar qua tijd net zo snel als het wachten voor de pont. Met het ‘kopje’ en een bakkie achter de kiezen was niets ons te veel. Vol de wind vanuit zee waaierde wij over het grootste sluizencomplex van Nederland, Europa of misschien de Wereld. ( wie weet het juiste antwoord ?)De foto is het bewijs dat wij daar waren.


Eef verlaat de groep in zijn woonplaats Beverwijk. Ik sprak hem nog onlangs hij gaat zeker weer een keer met de Sunriders op pad. Met een stevige bries in de rug via Velsen en Beverwijk richting pontje Buitenhuizen. Daar gingen Peter en Edwin hun eigen weg. De rest van de groep knalde via de Westzaanerdijk richting Oostzaan.
Al met al een mooie tocht waarbij alle facetten van het fietsen: kopwerk, knechten, demarreren, klimmen, waaieren en het uit de broek laten hangen aan bod zijn gekomen. Ook de zorg voor elkaar, logisch voor Sunriders, een vermelding waard.

Volgende week ben ik niet aanwezig wegens trainingskamp in Egypte, Turkije, Griekenland of Spanje. Ik demarreer nl. daar waar de kansen liggen, ik kan het jullie ook aanbevelen.

Joop ]]> 54@http://sunriders.nl/pivot/ default Sat, 30 May 2009 18:00:00 +0100 21 mei 2009 Sunriders fietsen de Jan en Jolanthe classic http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=53 http://www.sunriders.nl/pivot/entry.php?id=53#comm


De Sunriders fietsen normaliter ook op donderdagavond. Onze kopman Marcel nodigde ons uit om dit te verplaatsen naar donderdagochtend omdat het hemelvaartsdag betreft. 09.00 vertrokken wij voor een tocht dat later de Jan en Jolanthe classic bleek te zijn. Via de wegen in het mooie Noord-Hollandse landschap arriveerden Peter, Willem(maatje van Peter), Julliet, Jan, Marcel en Joop op de “Dijk” in Vollendam Onder het genot van koffie en appeltaart, slagroom naast het gebak alstublieft, kregen wij het laatste nieuws van de uitbater. Jan is al gesignaleerd met een ander.Voor diegene die dit nieuws niet hebben meegekregen of interesseert, waaronder ikzelf; Jan en Jolante zijn uit elkaar. De volgende dag was dit bericht prominent in het nieuws. Oud nieuws voor de Sunriders.
Tijdens de koffie werden de mogelijke tochten en wedstrijden doorgenomen. Onze Jan gaat ons nog nader informeren over de DTS activiteiten. Ook werden wij even wit om de neus toen Julliet, 15 lentes jong, haar wedstrijden nu met een gemiddelde van 35 km/u moet gaan rijden. Onze mannen vroegen nog of dat voor de wind betreft. Nee natuurlijk niet antwoordde Julliet en volgend jaar moet ik naar een gemiddelde van 40 km/u. Vanaf dit moment zeg ik U tegen Julliet. Na de koffie met gebak hebben we even een omloop in het dorp gemaakt Jolante, haar moeder noch Jan stonden tussen het publiek. Ook Albert Verlinden en Joop van Privé zijn niet gesignaleerd.
Van de rest van deze tocht is mij weinig bij gebleven, die scheiding speelde constant door mijn kop. Ik weet nog wel dat het heerlijk weer was, en dat ik zo rond 12.00 weer op het kerkplein in Oostzaan stond. ’s Middags realiseerde ik mij dat ik weer met een fijn stel mensen op pad ben geweest.
De rest van de dag was ik enigszins afwezig. Jacqueline vroeg mij nog wel is er iets Joop ?, ik antwoordde haar nee Jolanthe zou er iets moeten zijn dan. Ik wist niet dat een classic zo’n impact kon hebben. Marcel bedankt !!.

Joop ]]> 53@http://sunriders.nl/pivot/ default Tue, 26 May 2009 22:48:00 +0100